31 juli 2006: Bazaleti Lake

Aan de weg naar Gudauri ligt het Bazaleti meer, een vrij groot meer met prima zwemwater, dat heel populair is bij de Georgische bevolking. Ton, Jan, Remmert, Andrew en ik zijn 's middags met z'n allen in mijn DS er naartoe gereden en hebben daar een paar plezierige uurtjes doorgebracht. Typisch is dat er in geen velden of wegen een restaurant, café of kiosk met terras te bekennen viel, er was alleen één man met een koelwagentje, die ijs en niet erg koude frisdrank verkocht. Er was wel een geheel nieuw en ommuurd hotelcomplex neergezet vlakbij, maar de eigenaar daarvan was blijkbaar nog niet op het idee gekomen om dit ten volle uit te baten. Wie weet wordt de locatie in de komende jaren aantrekkelijker gemaakt voor toeristen, maar misschien gaat dit dan ook weer ten koste van de "couleur locale".

's Avonds gingen we naar een openluchtconcert in de wijk Rike, gelegen aan de rivier Mtkvari in het centrum van Tbilisi, waar o.a. Tony optrad met de Tbilisi Big Band. De geluidsman (overigens toen nog in dienst van de big band) bleek in staat om het geluid van alle artiesten volkomen te verpesten en ik maakte me daar zo kwaad over dat ik naar de geluidstoren ben gestapt en hem in niet mis te verstane bewoordingen (alhoewel, hij spreekt geen Engels) heb verteld wat ik van hem dacht. Ik denk dat hij me best begreep. Tony heeft die avond tegen de dirigent van de big band gezegd: "He (de geluidsman) goes or I go!" De geluidsman werd de week erop ontslagen.

De kleintjes waren meegekomen en mochten beurtelings bij Ton en bij Jan op de schouders zitten, vanwaar ze een mooi zicht op het podium hadden. Na afloop van het concert werd er door alle jongens nog een hardloopwedstrijdje gehouden, dus de avond kon niet meer kapot!

Daarna zijn we gaan eten in restaurant Kala, http://www.info-tbilisi.com/kala/index.php?ur=gallery, in het meest gezellige uitgaansdistrict van Tbilisi. Ik had echter een zere keel en was erg vermoeid, zodat ik ter plekke in slaap viel. Ton, attente heer dat hij is, bood toen aan om mij naar huis te brengen, wat heel fijn was. De anderen kwamen niet lang daarna ook naar huis. De laatste avond van deze veel te snel voorbij gegane heerlijke tijd samen was voorbij, want morgen vertrekken Ton, Andrew, Jan en Remmert weer richting Nederland...

Patrick op de schouders van Jan.

Richard, Jan en Remmert in restaurant Kala.